Papryka – krótko i na temat

Moja Dusza jest dla mnie najlepszą przyjaciółką, przewodnikiem, doradcą, a nawet dietetykiem. Kilka dni temu rozmawiałam z nią w myślach podczas zakupów. Pytałam ją, co mam kupować do jedzenia. Powiedziała mi, że w tym miejscu (w którym byłam) nie ma zbyt dużo odpowiednich dla mnie produktów, najlepsze to takie, które sama w swoim ogródku posadzę. Poleciła mi jeść więcej czerwonej papryki. Dialog z moją Duszą to nie jest klasyczny dialog, pytanie – odpowiedź. Nie są to długie rozmowy, bardziej odczuwam wewnętrzne impulsy, przypływ myśli, czy ciepła. Po powrocie do domu sama byłam zaciekawiona, dlaczego została mi polecona czerwona papryka? Po kupieniu kolorowej papryki i umyciu jej w domu zaczęłam prawie natychmiastową degustację. Chciałam sama się przekonać, jak smakują różne kolory papryki, czy jest jakaś między nimi różnica w smaku. Zdecydowanie posmakowała mi słodka papryka (polecona mi przez moją Duszę).

Lubię smak soczystej, chrupiącej papryki, a co więcej zawiera ona niewiele kalorii. Jej składniki sprawiają, że warzywo jest wyjątkowo zdrowe. Moja dusza poleciła mi słodką paprykę – jest jeszcze ta bardziej pikantna, która zwie się habanero i zawiera pikantną kapsaicyjnę. W obu paprykach są bardzo podobne substancje, które pozytywnie wpływają na nasze zdrowie.

Papryka jest bardzo popularnym i lubianym warzywem na całym świecie. Występuje w kolorze czerwonym, pomarańczowym, żółtym oraz zielonym i posiada przeróżne kształty. Jak już wspomniałam zawiera ona w sobie związki kapsaicydów, które w zależności od odmiany nadają papryce mniej lub bardziej intensywny (ostry) smak. Ostrzejsze formy papryki są popularne przede wszystkim w krajach południowych, takich jak Meksyk, natomiast w Europie jest popularna na Węgrzech. Najbardziej znaną przyprawą wytwarzaną z papryki jest papryka w proszku (istnieją jej różne rodzaje w zależności od jej ostrości). Do produkcji przyprawy owoce papryki są najpierw suszone, a następnie mielone. Ostrzejsze przyprawy uzyskuje się z różnych rodzajów chili np. pieprz cayenne z odmiany chili cayenne. Ponadto z papryki powstają sosy przyprawowe, takie jak sos sambal, tabasco czy pasta ajvar.

Papryka pochodzi z Ameryki Południowej, a dokładniej rzecz ujmując z obszaru między Brazylią a Boliwią. Papryka rozprzestrzeniała się powoli po świecie między innymi dzięki zwierzętom i ptakom. Znaleziska w Meksyku wskazują, że była ona znana tam już 7000 lat p.n.e. Do Europy ów warzywo przywiózł Krzysztof Kolumb, który w XV wieku sprowadził ją do Hiszpanii. Obecnie papryka jest uprawiana na całym świecie.

Jedzenie papryki wzmacnia kości (standardowa porcja papryki zawiera około 1,3 mg manganu, który pozytywnie na nie wpływa) – już wiem, dlaczego moja Dusza mi ją poleciła 🙂 Zaleca się kobietom spożywać 1,8 mg manganu dziennie, a mężczyznom 2,3 mg. Ilość manganu zawarte w tym warzywie może przy regularnym spożyciu zapobiec osteoporozie. Papryka jest prawdziwą skarbnicą witamin i minerałów takich jak: witamina C, E, B1, B2, B6, PP… zawiera również potas, fosfor, żelazo i magnez… oraz rutynę, która wzmacnia nasze naczynia krwionośne. 

Papryka pobudza apetyt oraz trawienie. Można ją przygotowywać na wiele różnych sposobów, ja jem ją najchętniej na surowo. Jeżeli chcesz być zdrowy, warto dodać ją do swojego jadłospisu. Życzę smacznego.

A na zakończenie trochę humoru, przepis na udany i szczęśliwy związek / małżeństwo:

„Zmieszaj trzy funty miłości, odrobinę szczęścia z dużą dozą tolerancji.
Dodaj słodką paprykę i trochę radości, plus porządną szczyptę pieprzu.
Zmieszaj z lojalnością, a przekonasz się, ile szczęścia da ci małżeństwo.”

(cytat z przemowy wygłoszonej przez niemieckiego polityka, Jürgena Rotersa, Burmistrza Kolonii, podczas przyjęcia weselnego z 11 listopada 2011 roku, w historycznym ratuszu miejskim)


Meggi

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *