Cztery główne temperamenty człowieka

Bardzo lubię obserwować ludzi – najczęściej czynię to, gdy siedzę na ławce w parku, w restauracji lub gdy po prostu mijam ich na ulicy – robię to, ponieważ człowiek jest dla mnie piękną, a zarazem fascynującą istotą. Możemy się wiele dowiedzieć patrząc na jego twarz, czy na jego oczy (które jak wiemy, są zwierciadłem jego Duszy). Mało kto poświęca swój czas, aby ujrzeć w drugim człowieku jego boskość, głębię i wewnętrzne piękno. Każdego dnia na twarzy człowieka maluje się wiele emocji, od tych skrajnie pozytywnych po te silnie negatywne (nie raz widziałam ludzi promieniujących radością, oraz tych mocno przygnębionych, u których smutek wręcz wylewał się z ich oczu). Gdy rozejrzymy się dookoła, zauważymy, że każdy człowiek jest unikalny nie tylko z powodu swojego wyglądu, lecz również z powodu swojego osobistego charakteru / temperamentu.

Nasz charakter / temperament jest kształtowany przez różne czynniki – dużą rolę odgrywają tu nasi rodzice oraz środowisko, w którym dojrzewamy. Wraz z upływem czasu nasz charakter / temperament może ulegać zmianie, wszystko zależy od tego, jakie będziemy mieli przemyślenia oraz zewnętrzne doświadczenia, które będą odciskać na nas swoje piętno. Nawet w naszej rodzinie powinniśmy zauważyć różne temperamenty, które niekiedy się uzupełniają, a innym razem się ze sobą ścierają (co może doprowadzać do konfliktów). Jedni wolą wieść spokojne życie z dala od zgiełku cywilizacji, a inni wręcz przeciwnie, potrzebują dużej dawki adrenaliny, aby w ogóle czuć, że żyją. Niektórzy ludzie mogą całe życie siedzieć w jednym miejscu, inni natomiast potrzebują podróży, spotkań towarzyskich, czy zabaw i hulanek (takie osoby nie są w stanie usiedzieć w miejscu dłużej niż „5 minut”).

A czy Ty zastanawiałeś się nad tym, jaki jest Twój temperament? Jak wiemy, temperament odpowiada za to, w jaki sposób dana osoba reaguje na sytuacje zewnętrzne / środowiskowe. Ma ogromny wpływ na zachowanie człowieka oraz na to jak jest odbierana przez otoczenie. Poniżej przedstawiam Tobie cztery typy temperamentów wraz z opisem ich cech.

PS. Już Hipokrates i Galen różnego rodzaje temperamenty powiązał z różnymi „sokami” wewnętrznymi człowieka, a Galen od nazw tych „soków” nadał nazwy poszczególnym rodzajom temperamentów.

Sangwinik

Nazwa wywodzi się od łacińskiego słowa „sanguis”, które oznacza „krew”. Jego napędową siłą działania są jego emocje. Sangwinik jest zrównoważony, pogodny, towarzyski, praktyczny i niezłomny. Jest żywy i entuzjastyczny w sprawach, którymi się interesuje, a dodatkowo jest bardzo dobrym organizatorem. Ma wyraźną mimikę i silną zdolność wyrażania siebie. Z pozornie nieistotnego powodu może głośno się śmiać lub wpadać w złość. Jest bardzo energiczny, kreatywny i entuzjastycznie podchodzi do nowych zadań (wyzwań), nad którymi może długo pracować bez większego zmęczenia (lecz nie mogą być one zbyt monotonne, gdyż wtedy je porzuca). Łatwo nawiązuje nowe kontakty i szybko aklimatyzuje się do nowego środowiska. Miewa silne wahania nastrojów, lecz negatywne emocje nie trwają w nim zbyt długo. Szybko rozwiązuje nieprzyjemne sytuacje, jednocześnie zachowując nad sobą kontrolę. Sangwinik często przecenia swoje możliwości. Lubi podejmować szybkie decyzje, ale nie koniecznie będą one dobrze przemyślane.

Choleryk

Nazwa wywodzi się od greckiego słowa „chole”, które oznacza „żółć”. Choleryk jest silny, impulsywny, porywczy i niecierpliwy. Ciężko jest mu się kontrolować, przez co bywa agresywny. Niekiedy bywa uparty i kapryśny. Nie jest w stanie wysiedzieć zbyt długo w jednym miejscu w spokoju. Jest zdeterminowany (niezłomny), aby realizować swoje cele (nowe zadania), do których podchodzi z entuzjazmem… lecz bywają u niego problemy z koncentracją, gdy ma przejść od jednego zadania do drugiego. Dzięki swoim umiejętnościom może szybko wspinać się po drabinie sukcesu, ale z powodu swojego niewybalansowania może z niej szybko spaść. Lubi szybko przejmować inicjatywę, a w krytycznej sytuacji wykazuje determinację, aby sobie z nią skutecznie poradzić. Choleryka możemy rozpoznać po jego sposobie wyrażania się, ktoś taki często silnie gestykuluje oraz głośno mówi (do komunikacji używa całego swojego ciała – charakterystyczne dla niego są gwałtowne ruchy). W kontaktach z ludźmi mówi wprost, co myśli, co może powodować sytuacje konfliktowe. Nie chowa w sobie długo urazy, gdy ktoś coś niemiłego do niego powie. Lubi dążyć do nowej wiedzy. Jest skłonny do ryzyka i nie toleruje błędów i niedoskonałości innych. Cholerycy są urodzonymi przywódcami, liderami grup, działaczami.

Flegmatyk

Nazwa wywodzi się od greckiego słowa „φλέγμα”, które oznacza „śluz”. Flegmatyk jest zrównoważonym introwertykiem, który jest spokojny, życzliwy, przyjazny, umie słuchać innych oraz jest godny zaufania. Jest ostrożny i stabilny emocjonalnie. Trudno go rozśmieszyć lub wywołać u niego płacz, gdyż jest emocjonalnie powściągliwy. Nie należy do osób wywołujących zamęt, nieporozumienia, czy kłótnie. Jest empatyczny, cierpliwy, potrafi też obiektywnie ocenić osoby czy sytuacje. Zachowuje spokój nawet wtedy, gdy pojawiają się problemy. Powoli nabywa nowe umiejętności i nawyki, ale pozostaje energiczny i pracowity. Jest rzetelnym pracownikiem, który rzadko traci panowanie nad sobą. To lojalna osoba, która jest konsekwentna i sumienna w pracy, dlatego zawsze ją dobrze wykonuje. Flegmatyk jest niezłomny i uparty w osiąganiu swoich celów. Systematyczność jest dla niego priorytetem. Uwielbia porządek i troskę we wszystkich dziedzinach życia. Krytyka, czy pochwały nie robią na nim wrażenia. Czasami trudno mu zintegrować się z nowym środowiskiem i niechętnie nawiązuje kontakty z nieznajomymi. W jego życiu dominują stereotypy i banały.

Melancholik

Nazwa wywodzi się od greckiego słowa „mélanos”, które oznacza „czarny” (zbyt wysoki poziom czarnej żółci). Można powiedzieć, że to cichy introwertyk, który bardziej od bycia z innymi ceni sobie swoje własne towarzystwo. Melancholik jest spokojny, rozważny, a zarazem leniwy – jego mimika i gesty są słabe, a jego głos jest cichy. Jest osobą o dużej wrażliwości, co często prowadzi go do płaczu. Lubi pochwały, lecz ciężko znosi krytykę. Melancholik jest skromny, poważny, wszystko skrupulatnie i dokładnie planuje, lecz boi się jakichkolwiek zmian. Często jest niepewny i niezdecydowany, a najmniejsza przeszkoda może zmusić go do poddania się (nie jest wytrwały w dążeniu do swoich celów). Często się rozprasza i traci koncentrację uwagi. Ma wysokie wymagania wobec samego siebie jak i wobec innych ludzi. Jest podatny na stres i silnie go odczuwa. W sprzyjających warunkach pozostaje powściągliwy i taktowny. Nie należy do osób spontanicznie działających. Popada w stany głębokiej zadumy. Jest pesymistą i w taki sposób patrzy na świat. Silnie reaguje na wpływy zewnętrzne. W środowisku, które zna, czuje się komfortowo i pracuje niezwykle produktywnie. Jest dobroduszny i empatyczny.

Podsumowanie:

Temperamenty to kolory Duszy, które wpływają na naszą osobowość oraz ją tworzą. Już od najmłodszych lat u dziecka może być widoczny jeden dominujący temperament, który jest dominującym kolorem w jego aurze (osobowości). Z biegiem czasu może on stawać się jeszcze silniejszy lub osłabnie na korzyść jakiegoś innego temperamentu. Natomiast dorośli mają w sobie cztery podstawowe temperamenty i zwykle 2-3 są bardziej wyraziste niż pozostałe. Zdarzają się także osoby całkowicie „zrównoważone”, u których wszystkie cztery temperamenty pojawiają się prawie w takim samym natężeniu. Być może Ty sam czytając powyższe opisy, będziesz w stanie wyłapać czy jesteś wybalansowany, czy może jednak masz w sobie cechy temperamentów, które w Tobie ewidentnie dominują. Jeżeli dostrzegasz, że ów dominacja utrudnia Ci życie, warto popracować nad sobą, aby te cechy wybalansować.

PS. Osobiście każdego dnia komunikuję się z moją Duszą poprzez kolory, gdyż w ten sposób mogę jej powiedzieć, jak się czuję (czy jestem radosna, czy smutna) – w odpowiedzi dowiaduję się, jaki kolor jest dla mnie na obecną chwilę najlepszy. Codzienne komunikowanie się z własną Duszą jest dla mnie czymś oczywistym. Swój dzień rozpoczynam od rozmowy z nią, a gdy idę spać, wspólnie podsumowujemy przeżyty dzień. Zachęcam Ciebie do tego typu rozmów z własną Duszą, gdyż dzięki nim można się wiele dowiedzieć o samym sobie oraz o tym, jaki kolor będzie dla nas pomocny, w poradzeniu sobie z emocjami, jakie się w nas pojawiają w związku z naszym niewybalansowanym temperamentem 😉


Meggi

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *